นิทานพหูสูต เรื่องที่ 5 ตอน มวยล้มต้มคนดู เรื่องก็มีอยู่ว่า

บางครั้งที่พวก พหูสูต เช๊คพระ พร้อมออกบัตรรับประกันให้ โดยเช๊คกันแบบซี๊ซั๊ว ส่งเดช เพื่อหวังเงินค่าเช๊คพระอย่างเดียวเท่านั้น ปรากฎว่าได้เช๊คพระเก๊ เป็นพระแท้ พร้อมบัตรออกไปมากมาย กลัวอับอาย ขายขี้หน้า และ จะมีคดีมาถึงตัวเอง

จึงทำเป็นมีสปิริต มีมาตรฐาน โดยสร้างภาพ กุเรื่อง จัดฉากขึ้นมา ประกาศเรียกพระมาตรวจสอบใหม่ โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และให้เจ้าของพระนำพระ พร้อมบัตรรับประกันที่ออกให้ ส่งกลับคืนไปเพื่อตรวจสอบ และ ทำการออกบัตรใหม่ให้

พอใครหลงเชื่อส่งพระ และ บัตรรับประกันคืนไปให้ พวกพหูสูต ก็จัดการยกเลิกบัตร และ ยึดบัตรคืนทันที ไม่มีการตรวจสอบใหม่ และไม่ขอรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองก่อความเสียหายเอาไว้ทั้งหมด

พร้อมกันนี้ก็ส่งเงินค่าเช๊คพระพร้อมพระคืนให้ และจบเรื่องกัน เจ้าของพระ หากเอาเรื่องก็ไม่สามารถแจ้งความดำเนินคดีอาญาได้อีกต่อไป

ส่วนกรณีคนที่ไม่ส่งพระ พร้อมบัตรรับประกันคืน พวกพหูสูต ก็รอให้ครบ 3 เดือน หมดอายุความคดีอาญาลง แล้วก็ประกาศยกเลิกบัตรรับประกันทิ้งทันที

2 วิธีการนี้ เป็นวิธีที่พวกพหูสูต จะหาทางออกให้แก่ตนเองในกรณี เช๊คพระเก๊ เป็นพระแท้ เมื่อเกิดความเสียหายขึ้น ก็จะใช้ 2 วิธีการนี้ โดยไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย

นี่แหละครับคือนิทานเรื่อง มวยล้ม ต้มคนดู ที่ผมเล่าให้ฟังกันอีกเรื่องหนึ่ง

ในนิทานเรื่องนี้ หากเป็นเรื่องจริงผู้คนที่หลงเชื่อ ต่างตกเป็นเหยื่อ และพบความเสียหายกันมากมายขนาดไหนครับ กลับบัตรรับประกัน ที่หลอกกินเงินค่าเช๊คพระ หลอกให้ชาวบ้านหลงเชื่อ ทั้งๆที่ไม่ได้มีมาตรฐานอะไรเลย เป็นได้ก็แค่เศษกระดาษชำระเท่านั้น

นิทานเรื่อง เหตุเกิดหน้าวัดบวรฯ

ตอนนี้ก็ใกล้ปิดฉากลงแล้วครับ เพราะบัตรรับประกัน ที่คนซื้อครอบครองอยู่ เริ่มทยอยหมดอายุความทีละใบ

พวก พหูสูต ที่ก่อเรื่องไว้ ช่วงนี้ก็เก็บตัว กบดานเงียบเฉย และหาวิธีการหลอกเอาบัตรรับประกันคืนทุกวิถีทาง และจะโผล่หัวออกมาซ่าเหมือนเดิม หลังจากหมดอายุความคดีอาญาไปแล้ว

สุดท้ายนิทานเรื่องนี้ก็จบลง เหมือนกับนิทานในอดีตเรื่อง พระเก๊หลวงพ่อโอด วัดจันเสน